Daisy Jones & The Six- Taylor Jenkins Reid

Ik begon dit jaar met het lezen van alleen maar goeie boeken, en ladies and gents, dit is er één van.

Vorig jaar mocht ik The Seven Husbands of Evelyn Hugo lezen van Taylor Jenkins Reid, na enorm veel rave hierover te hebben gezien. En wat was het een goed boek, hier later misschien meer over! Maar dit voor mij tweede boek klonk erg interessant, maar had een beetje gemixte reviews, waardoor het even heeft geduurd totdat ik het kocht. Toen ik eraan begon kon ik hem echter gewoon niet meer wegleggen! Wat daarbij hielp is dat het boek voornamelijk verteld wordt alsof het een documentaire is, wat dus heel veel dialoog betekent. Heerlijk vond ik het om met deze personages terug te blikken op wat ze hebben meegemaakt. Het verhaal gaat over een band in de 70’s die erg bekend worden, en wat dat met de mensen en de groep doet. Helaas is het fictief, en kennen we de liedjes die ze benoemen (en die achter in het boek staan) niet. Maar er zijn geluiden dat er een miniserie komt van Amazon, I simply can’t wait!

Tip: Ik heb het zelf niet ervaren, maar van zo veel mensen gehoord, dat het audioboek hiervoor echt top is. Dus houd je niet zo van lezen, dan is dat misschien wel iets voor jou!

Maar wil je dit boek nog lezen – wat je echt moet doen! – dan zou ik nu niet meer verder lezen!

Verhaal vanuit verschillende perspectieven
Ik liet al even vallen dat er veel dialoog in dit boek zit, maar er zitten dus ook erg veel karakters in. Wat aan het begin misschien een beetje verwarrend kan zijn, want wie is wie, en welk instrument spelen ze ook alweer? Daarna is het echter echt zo tof om op deze manier een verhaal tot je te krijgen. Je leert de karakters kennen door de manier waarop ze dingen verwoorden of hoe ze denken, maar dan met hun letterlijke woorden. Ik vind het echt zo knap hoe je dit als schrijfster neer kan zetten, ik zou het haar niet nadoen!

Rock and Roll, baby
Als 90’s baby heb ik altijd wel verhalen gehoord van de 70’s maar dit boekt neemt je mee in het gedachteproces van hoe het was om in die tijd te leven. En waarom drugs, drank en feestjes zo normaal waren in deze cultuur. Je ziet duidelijk de twee verschillende kanten van dit 70’s beeld. Aan de ene kant het droombeeld van de vrijheid die het geeft, maar aan de andere kant ook het leed dat het deze personen en hun omgeving aan doet.
Het is naast de persoonlijke struggles zo tof om de dynamiek tussen de bandleden te zien. Waar daar is stiekem ook genoeg heerlijke drama in te vinden.

Echte, echte mensen!
De drama voelt echt, maar de gevoelens, gedachten en struggles van deze mensen zijn ook zo duidelijk beschreven. Ondanks dat je misschien het niet eens bent met wat ze denken of doen, je leert de personages kennen en gaat stiekem een beetje van ze houden. Je leeft zo met ze mee en bent benieuwd naar waar het verhaal naartoe gaat, maar hoopt ook zo op groei van de personages.

Ik kan met zekerheid zeggen dat dit boek hoog op mijn lijst staat van favo boeken, can’t recommend it more!